polećcie dobrego psychologa z Warszawy

Hej. Doradźcie, z którego ośrodka pomocy psychologicznej w Warszawie warto skorzystać. Znacie może jakiegoś naprawdę dobrego specjalistę?

Ja Ci mogę polecić panią Małgorzatę Jedlecką. Naprawdę świetny, fachowy i miły specjalista. Ona prowadzi terapię i udziela konsultacji psychologicznych w Centrum Doradztwa i Pomocy Psychologicznej (www.cdpp.pl). W ofercie jest także coaching, testy psychologiczne dla młodzieży, szkolenia z asertywności.

Fachowy psycholog może pomóc niemal w każdej sytuacji. Niestety wiele osób raczej nie chce z tego typu usług korzystać, bo wydaje im się, że terapia psychologiczna jest czymś wstydliwym i boją się reakcji otoczenia.

Rzeczywiście bardzo trudno wybrać dobrego psychologa. W ogóle trudno zdecydować się na taką wizytę, bo w końcu musimy zaufać obcej osobie.

Niestety w Polsce wielu osobom jeszcze wizyta u psychologa kojarzy się dość negatywnie i niemal równoznacznie z leczeniem psychiatrycznym. A prawdą jest, że dobry psycholog może pomóc po prostu zwalczyć nieśmiałość, niską pewność siebie czy rozwiązać problemy z wyborem odpowiedniej ścieżki zawodowej.

Konkretnego psychologa niestety nie mogę Ci doradzić, ale to dobrze, że decydujesz się zwrócić o pomoc do specjalisty. Nawet zwyczajna rozmowa ze specjalistą jest w stanie wiele pomóc.

Dobrego, dyskretnego i naprawdę pomocnego psychologa rzeczywiście trudno znaleźć. Wprawdzie w Warszawie jest mnóstwo różnych ośrodków, poradni i prywatnych gabinetów psychologicznych, ale nie zawsze doświadczenie, certyfikaty itp. przesądzają o tym, że pacjent rzeczywiście dobrze się będzie czuł podczas konsultacji z psychologiem.

Moim zdaniem pomocy warto szukać właśnie u specjalisty, a nie np. u koleżanki czy kolegi. Psycholog w końcu jest dobrze przygotowany do terapii, zna metodologię, potrafi rozmawiać z pacjentem. No i zapewnia anonimowość, czego nie można raczej powiedzieć o znajomych.

To dobrze, że decydujesz się na wizytę u specjalisty, zawsze lepiej porozmawiać z fachowcem niż szukać pomocy psychologicznej u znajomych, którzy nie mają odpowiedniej wiedzy, żeby nam pomóc i do tego mogą „podzielić się” naszymi problemami z innymi.